Polyester ipliğin ana hammaddesi, petrol türevlerinden kimyasal sentez yoluyla elde edilen polyester elyaftır. Polyester elyafın yüksek mukavemeti ve aşınma direnci vardır, bu da onu tekstil uygulamalarında stabil kılar. Hammadde hazırlama aşamasında fabrikalar polyester talaşlarını eriterek bir eğirme çözümü oluşturur. Bu işlem, elyafın tekdüzeliğini sağlamak için sıcaklık ve basıncın hassas kontrolünü gerektirir. Buna karşılık, pamuk ipliği gibi doğal lifler bitkilerden elde ediliyor ve üretim süreçleri daha çok tarımsal koşullara bağlıyken, polyester ipliğin hammadde tedariği nispeten istikrarlı ve mevsimlerden veya iklimden etkilenmiyor.
Eğirme aşamasında, erimiş polyester bir düze aracılığıyla filamentler halinde oluşturulur ve daha sonra bir soğutma bölgesinde katılaştırılır. Bu yeni oluşan lifler, moleküler düzenlemelerini ve mekanik özelliklerini geliştirmek için birçok aşamadan geçer. Germe işlemi soğuk germe ve sıcak germe olarak ikiye ayrılır; Soğuk germe lifin mukavemetini artırırken, sıcak germe esnekliğini artırır. Naylon iplikle karşılaştırıldığında polyester iplik, gerilme sonrasında daha yüksek bir modüle sahiptir, bu da deformasyona daha az eğilimli olduğu anlamına gelir, ancak naylon iplik, polyester ipliğe göre biraz daha iyi esnekliğe sahiptir. Bu fark polyester ipliği stabilite gerektiren uygulamalara daha uygun hale getirir.